اکوسیستم اقتصاد مقاومتی

و به نظر می رسد، فرجام برجام هر چه باشد،

تا اصلاح سیستم ها و رویه ها و مناسبت های عملیاتی و کارکردی اقتصاد خرد

و کلان کشور در آستانه عصر ۱۴۰۰ صورت نگیرد،

موفقیت شایسته ای در انتظار نخواهد بود.

اقتصاد دولتی ایران که دهه هاست از اقتصاد سیاه نفت رنج می برد،

همچنان در آستانه پایان دومین دهه قرن بیست و یکم، با مشکلاتی دست و پنجه نرم می کند

که برخی از کشورهای جهان اول همچون کشورهای اسکاندیناوی و ۵ قدرت برتر اقتصادی جهان

از جمله ژاپن، سالهاست برای برون رفت از این چالش ها برنامه ریزی مدون و مستند دارند.

متاسفانه طبق آمارها، ملت ایران، از بزرگ ترین مصرف کنندگان:

برنج، آب، گاز، نفت، شکر، روغن، نمک، بنزین و لوازم آرایشی و بهداشتی در جهان است

و سالانه میلیارد ها دلار از سرمایه ملی، به دلیل فرهنگ ضعیف بهینه مصرف کردن

و کنترل منابع، هدر می رود.

قطعا فرهنگ صرفه جویی بهینه، در هدر رفت این بخش عظیمی از سرمایه ایرانیان

در یک برنامه بلند مدت ۱۰ ساله، میتواند رونق فوق العاده ای به فضای کسب و کار و اشتغال کشور

بدهد که فرصت های بیشماری برای سرمایه گذاری های داخلی و خارجی فراهم می کند.